سفارش تبلیغ
صبا

آوای قلبها...

سلام

من تاحالا این شعر رو نخونده بودم

اتفاقی از توی یه کتاب پیداش کردم

امیدوارم بخونین و لذت ببرین

"بی خدا"

ساکت و تنها

چون کتابی در مسیر باد

میخورد هردم ورق اما

اما هیچکس او را نمیخواند

عمر خود را میدهد برباد

                                                                می رود از یاد

هیچ چیز از او نمی ماند

بادبان کشتی او در مسیر باد

مقصدش هر جا که بادا باد!

بادبان را ناخدا باد است

لیک اورا

                               هم خدا

                                                                 هم ناخدا

                                                                                                          باد است!

                                                          هم خدا هم نا خدا....                                                زنده یاد قیصر امین پور


نوشته شده در یکشنبه 90/5/2ساعت 5:37 عصر توسط ستایش نظرات ( ) |

 

 

سلام به همه ی دوستان...

میدونم زوده ولی عیدتون پیش پیش مبارک...اخه این عید انقدر بزرگ و باشکوهه که بنظر من باید بخاطرش تمام سال جشن گرفت....!!!

به امید ظهرش....

ای تو همیشه در میان!

یاابا صالح...

نامدگان و رفتگان از دو کرانه زمان
سوی تو می دوند هان! ای تو همیشه در میان
در چمن تو می چرد آهوی دشت آسمان
گرد سر تو می پرد باز سپید کهکشان
هر چه به گرد خویشتن می نگرم در این چمن
آینه ضمیر من جز تو نمی دهد نشان
ای گل بوستان سرا از پس پرده ها درآ
بوی تو می کشد مرا وقت سحر به بوستان
ای که نهان نشسته ای باغ درون هسته ای
هسته فرو شکسته ای کاین همه باغ شد روان
آه که می زند برون از سر و سینه موج خون
من چه کنم که از درون دست تو می کشد کمان
پیش وجودت از عدم، زنده و مرده را چه غم؟
کز نفس تو دم به دم می شنویم بوی جان
پیش تو جامه در برم نعره زند که بر دَرم!
آمدنت که بنگرم، گریه نمی دهد امان...

هـ . الف سایه

به امید ظهورش


نوشته شده در پنج شنبه 90/4/23ساعت 1:13 عصر توسط ستایش نظرات ( ) |

    

سلام

بدون هیچ توضیحی...

 این شعر رو بخونید...

روزگاری مردم دنیا دلشان درد نداشت

 

هر کس غصه ی اینکه چه میکرد نداشت

 

چشمه ی سادگی از لطف زمین می جوشید

 

خودمانیم زمین این همه نامرد نداشت ...


در این بازار نامردی به دنبال چه می گردی؟ .....


نمی یابی نشان هرگز تو از عشق و جوانمردی ......


برو بگذر از این بازار ، از این مستی و طنازی .....


اگر چون کوه هم باشی در این دنیا تو می بازی 

هر که خوبی کرد زجرش میدهند

                                               هر که زشتی کرد اجرش میدهند

باستان کاران تبانی کرده اند

                                               عشق را هم باستانی کرده اند

هرچه انسانها طلایی تر شدند

                                               عشق ها هم مومیایی تر شدند

اندک اندک عشق بازان کم شدن

                                               نسلی از بیگانگان آدم شدند

 ...

ویه شعر دیگه

میزی برای کار


 


کاری برای تخت


 


تختی برای خواب


 


خوابی برای جان


 


جانی برای مرگ

 
مرگی برای یاد


 


یادی برای سنگ


 


این بود زندگی!؟

ببخشید اسم شاعرا و خودشعر رو هم پیدا نکردم

 


نوشته شده در دوشنبه 90/4/13ساعت 11:14 صبح توسط ستایش نظرات ( ) |

سلام

امروز اهنگ وبمو +ترجمه اشو گذاشتم

من که دوست دارمش

 

My Love- Westlife

An empty street
An empty house
A hole inside my heart
I"m all alone
The rooms are getting smaller
I wonder how
I wonder why
I wonder where they are
The days we had
The songs we sang together
Oh yeah
And all my love
We are holding on forever
Reaching for the love that seems so far

 

با خیابانی   خالی

خانه ای خالی

روزنه ای در قلبم

تنهای تنها هستم

اتاق ها کوچکتر میشوند

کنجکاوم....چگونه؟...چرا؟

کنجکاوم بدانم روزهایی که با هم بودیم، با هم آوازمیخواندیم آنها کجا بودند؟

و عشقمان...

برای همیشه در تلاش رسیدن به عشق دورمان متوقف خواهیم ماند.


So I say it in a breath
Hope my dreams will take me there
Where the skies are blue
To see you once again my love
All the seas go coast to coast
Find the place I love the most
Where the fields are green
To see you once again my love

 

پس در یک نفس میگویم

امیدوارم رویاهایم مرا به جایی ببرند که آسمانش آبی است

که بار دیگر تو را ببینم، عشق من

دریاها در صدد یافتن جاییکه از همه بیشتر عاشقش هستم، اقیانوس به اقیانوس میروند.

جاییکه زمین ها سبز هستند

که بار دیگر تو را ببینم عشق من


I tried to read
I go to work
I am laughing with my friends
But I can"t stop
To keep myself from thinking

 

سعی کردم مطالعه کنم

کار کنم

با دوستانم بخندم

اما نمیتوانم جلوی افکارم را بگیرم.


Oh no
I wonder how
I wonder why
I wonder where they are
The days we had
The songs we sang together
Oh yeah
And all my love
We are holding on forever
Reaching for the love that seems so far

 

کنجکاوم....چگونه؟...چرا؟

کنجکاوم بدانم روزهایی که با هم بودیم، با هم آوازمیخواندیم آنها کجا بودند؟

و عشقمان...

برای همیشه در تلاش رسیدن به عشق دورمان متوقف خواهیم ماند.

So I say it in a breath
Hope my dreams will take me there
Where the skies are blue
To see you once again my love
All the seas go coast to coast
Find the place I love the most
Where the fields are green
To see you once again

 

پس در یک نفس میگویم

امیدوارم رویاهایم مرا به جایی ببرند که آسمانش آبی است

که بار دیگر تو را ببینم، عشق من

دریاها در صدد یافتن جاییکه از همه بیشتر عاشقش هستم، اقیانوس به اقیانوس میروند.

جاییکه زمین ها سبز هستند

که بار دیگر تو را ببینم عشق من


To hold you   in my arms  
To promise you my love  
To tell you from my heart  
You’re   all I’m thinking of  
Reaching for the love that seems so far  

 

که تو را در آغوش بگیرم.

به به تو قول بدهم، عشق من

که به تو از ته قلبم بگویم:

تو همه افکارم هستی

برای رسیدن به عشقی دور



So ‘So I say it in a breath
Hope my dreams will take me there
Where the skies are blue
To see you once again my love
All the seas go coast to coast
Find the place I love the most
Where the fields are green
To see you once again my love
See you in a prayer
Dreams will take me there
Where the skies are blue
To see you once again my love
All the seas go coast to coast
Find the place I love the most
Where the fields are green
To see you once again my love

پس در یک نفس میگویم

امیدوارم رویاهایم مرا به جایی ببرند که آسمانش آبی است

که بار دیگر تو را ببینم، عشق من

دریاها در صدد یافتن جاییکه از همه بیشتر عاشقش هستم، اقیانوس به اقیانوس میروند.

جاییکه زمین ها سبز هستند

که بار دیگر تو را ببینم عشق من

  My Love- Westlife

 

 

 

 

 


نوشته شده در چهارشنبه 89/12/18ساعت 6:26 عصر توسط ستایش نظرات ( ) |

سلام

عیدتون مبارک

آهی کشید غمزده پیری  سپید موی

افکند صبحگاه در  آیینه چون نگاه

در لا به لای موی چو  کافور خویش دید

یک تار مو  سیاه  !

***

در دیگاه مضطربش اشک  حلقه زد

در خاطرات تیره و  تاریک خود دوید

سی سال پیش نیز در  آیینه دیده بود

یک  تار مو  سپید  !

***

در هم شکست چهره ی  محنت کشیده اش

دستی به موی خویش  فرو برد و گفت   "وای!"

اشکی به روی آینه افتاد و ناگهان

بگریست های های!

***

 دریای خاطرات زمان گذشته بود

هر قطره ای که بر رخ آیینه می چکید

در کام موج، ضجه ی مرگ غریق را

از دور می شنید

***

طوفان فرو نشست، ولی دیدگان پیر

می رفت باز در دل دریا به جستجو

در آب های تیره ی اغماق خفته بود

یک مشت آرزو...!

 


نوشته شده در شنبه 89/10/18ساعت 5:1 عصر توسط ستایش نظرات ( ) |

فلسفه ی حیات

 

ساحل افتاده گفت   : گر چه بسی زیستم

هیچ نه معلوم شد   آه که من کیستم   .

موج ز خود رفته   ای، تیز خرامید و گفت   :

 هستم اگر می   روم گر نروم نیستم   .

محمد اقب ال لاهوری   (

...

موج ز خود رفته رفت  

ساحل افتاده ماند   .

این، تن فرسوده   را،

پای به دامن   کشید؛

و آن سر آسوده   را،

سوی افق ها کشاند   .

***

ساحل تنها، به  درد

در پی او ناله کرد:

- موج سبکبال من،

بی خبر از حال من،

پای تو در بند نیست !
بر سر دوشت، چو من،

کوه دماوند نیست !

 هستم اگر می روم  ! خوشتر ازین پند نیست .

بسته به زنجیر را لیک خوش آیند نیست .

***

ناله خاموش او، در دلم آتش فکند

رفتن؟ ماندن؟ کدام؟ ای دل اندیشمند ؟

گفت : - ( به پایان راه، هر دو به هم می رسند ! (

عمر گذر کرده را غرق تماشام شدم :

سینه کشان همچو موج، راهی دریا شدم

هستم اگر میروم، گفتم و رفتم چو باد

تن، همه شوق و امید، جان همه آوا شدم

بس به فراز و نشیب، رفتم و باز آمدم،

زآنهمه رفتن چه سود؟ خشت به دریا زدم !

شوق در آمد ز پای، پای درآمد به سنگ

و آن نفس گرم تاز، در خم و پیچ درنگ؛

اکنون، دیگر، دریغ، تن به قضا داده است !

موج ز خود رفته بود، ساحل افتاده است !

موج و ساحل

فریدون مشیری 


نوشته شده در دوشنبه 89/10/6ساعت 5:15 عصر توسط ستایش نظرات ( ) |

دل داده ام بر باد، برهر چه باداباد
مجنون تر از لیلی، شیرین تر از فرهاد

ای عشق از آتش اصل و نصب داری
از تیره ی دودی، از دودمان باد

آب از تو طوفان شد، خاک از تو خاکستر
از بوی تو آتش، در جان باد افتاد

هر قصر بی شیرین،چون بیستون ویران
هر کوه بی فرهاد، کاهی به دست باد

هفتاد پشت ما از از نسل غم بودند
ارث پدر ما را، اندوه مادرزاد

از خاک ما در باد، بوی تو می آید
تنها تو می مانی، ما می رویم از یاد


قیصر امین پور

بر باد...


نوشته شده در شنبه 89/9/20ساعت 5:5 عصر توسط ستایش نظرات ( ) |

اشک نیما

 

اشک لبخند نگاهیست به سوی ملکوت
فصل ترمیم نگاهیست برای معشوق
اشک آهنگ و سرود درد است
گاهی آواز به سوی مرگ است
اشک توصیف نجیبیست ز تنهاییها
ومجالیست برای
من از خود خسته


اشک

قدر عزیزانتونو بدونید


نوشته شده در جمعه 89/9/12ساعت 6:12 عصر توسط ستایش نظرات ( ) |

 

قحط کمال

ما را از تلخگویی دشمن ملال نیست

 


در کیش ما ملال ز جاهل حلال نیست
از عشق من مپرس به چشمم نگاه کن
در عالم مشاهده جای سوال نیست
در کار قال
عمر گرامی به سر رسید
دردا در این زمانه یکی اهل حال نیست
در چشم ما که روی چو خورشید دیده ایم
هر چهره ماه و هر خم ابرو هلال نیست
ما رهسپار بقاییم غم مدار
در دستگاه هستی مطلق زوال نیست
غافل مشو که مهلت توفیق اندکست
گر مرگ در رسد نفسی هم مجال نیست
با شعر
تازه گوی ز پیشینیان ببر
ای خسته جان بکوش که قحط کمال نیست
مست حلاوت غزلم بی خبر ز خصم
ما را ز تلخگویی دشمن ملال نیست

به چشمم نگاه کن


نوشته شده در شنبه 89/9/6ساعت 4:43 عصر توسط ستایش نظرات ( ) |

 

مسافر...

ای مسافر
ای جداناشدنی
گامت را آرامتر بردار
از برم آرامتر بگذر
تا به کام دل ببینمت
بگذار از اشک سرخ
گذرگاهت را چراغان کنم
آه که نمی دانی
سفرت روح مرا به دو نیم می کند
و شگفتا که زیستن با نیمی از روح تن را می فرساید
.
بگذار بدرقه کنم
واپسین لبخندت را
و آخرین نگاه فریبنده ات را
مسافر من
آنگاه که می روی
کمی هم واپس نگر باش
با من سخنی بگو
مگذار یکباره از پا درافتم
فرق صاعقه وار را
بر نمی تابم
جدایی را لحظه لحظه به من بیاموز
آرام تر بگذر
تو هرگز مشایعت کننده نبودی
تا بدانی وداع چه صعب است
وداع توفان می آفریند
اگر فریاد رعد را در توفان نمی شنوی
باران هنگام طوفان را که میبینی
آری باران اشک بی طاقتم را که می
نگری
من چه کنم
تو پرواز میکنی و من پایم به زمین بسته است
ای پرنده
دست خدا به همراهت
اما نمی دانی
که بی تو به جای خون
اشک در رگهایم جاریست
از خود تهی شده ام
نمی دانم تا بازگردی
مرا خواهی دید


نوشته شده در سه شنبه 89/8/25ساعت 2:35 عصر توسط ستایش نظرات ( ) |

   1   2   3      >

Design By : Pichak